فصل انسان: عقل

مشق های فلسفی در گریز از زندگی روزمره و خلوتکده ای نایاب برای اندیشیدن و فلسفه ورزیدن
برای انسان شدن و انسان ماندن در روزگاری پر هیاهو
فصل انسان نطق است و اندیشیدن!
مکثی کوتاه، عمیق و فکورانه بر فراز قله عقل و از آنجا نگاهی افکندن به دنیای پایین پا و عقبای بالای سر! و اعترافی تلخ یا شیرین:
کس ندانست که سرمنزل مقصود کجاست!                     آنقدر هست که بانگ جرسی می آید
ای انسان! مسلما تو با تلاش و رنجی فراوان به سوی پروردگارت می روی، پس به لقایش خواهی رسید. (انشقاق/آیه6)
حقیقت گمشده همه ماست! پس لحظاتی را با هم باشیم.